درخواست مشاوره
در سریعترین زمان ممکن با شما تماس خواهم گرفت
روز تولید جایی است که کیفیت محصول، زمان بندی و اعتبار برند از روی کاغذ وارد واقعیت می شود. در این اپیزود، از شیفت شب کارخانه و خطایی شروع می کنیم که می تواند یک محموله را به دردسر تبدیل کند؛ بعد می رویم سراغ رابطه با تیم کف کارخانه، کنترل کیفیت حین تولید، هماهنگی با مدیر تولید و ابزارهایی که باید در روز تولید همراهتان باشد. اگر تولید را برون سپاری کرده اید، این اپیزود کمک می کند بفهمید چرا امضای قرارداد پایان کار نیست و چطور با حضور میدانی، نمونه مرجع، کنترل های مرحله ای و ارتباط درست، ریسک خطا را زودتر ببینید و مدیریت کنید.
ساعت دوازده و نیم شب است. همه جا تاریک است، اما سالن تولید کارخانه زیر نورهای فلورسنت هنوز کار می کند. کارگرها خسته اند، سرپرست شیفت چای می خورد و دستگاه با سرعت بالا محصول شما را بسته بندی می کند.
شما خانه هستید، اما فردا صبح که سراغ بار می روید، می بینید هزاران ساشه یا قوطی محصول نشتی دارند. سرمایه، زمان و برنامه فروش شما تحت تاثیر یک ایراد تولید قرار گرفته است.
این فقط یک سناریوی روی کاغذ نیست. در تولید واقعی، اگر خطا در زمان مناسب دیده نشود، ممکن است تا پایان یک پارت ادامه پیدا کند.
سرنوشت محصول شما فقط روی میز مدیرعامل کارخانه تعیین نمی شود. بخش مهمی از آن روی زمین سیمانی سالن تولید، کنار دستگاه ها و در دست تیمی رقم می خورد که خط را در طول شیفت اداره می کند.
امروز می خواهیم آستین ها را بالا بزنیم، کفش کار بپوشیم و وارد سالن تولید شویم تا ببینیم مدیریت میدانی تولید چه معنایی دارد.
سلام، من یاسر قاسمی نژاد هستم و به اپیزود پانزدهم پادکست «ظرفیت خالی» خوش آمدید.
در اپیزود قبلی، یعنی روی میز معامله؛ هنر مذاکره، درباره مذاکره و تبدیل توافق به قواعد روشن برای همکاری صحبت کردیم.
حالا فرض می کنیم توافق انجام شده و نوبت تولید رسیده است.
بسیاری از صاحبان برند تصور می کنند وقتی قرارداد بسته شد، بخش سخت کار تمام شده است. اما در واقع، اینجا یکی از حساس ترین مراحل همکاری شروع می شود: اجرای واقعی تولید.
در کتاب «هدف» یک ایده مهم مطرح می شود: بهبود یک بخش از سیستم، اگر به بهتر شدن جریان کل سیستم کمک نکند، لزوما یک بهبود واقعی نیست.
همین منطق در روز تولید هم وجود دارد.
اگر شما به عنوان نماینده یا ناظر برند وارد سالن شوید و فقط مدام ایراد بگیرید، کارگر خط ممکن است شما را کسی ببیند که آمده کارش را سخت تر کند.
کارگر خط حقوقش را از کارخانه می گیرد و سهم مستقیمی از سود برند شما ندارد. بنابراین نمی توانید انتظار داشته باشید صرفا به خاطر اهمیت محصول برای شما، همان میزان حساسیت را داشته باشد.
اینجا رابطه انسانی اهمیت پیدا می کند.
احترام، دیدن زحمت تیم، یک خسته نباشید ساده در ابتدای شیفت و حتی یک پذیرایی کوچک می تواند فضای همکاری را تغییر دهد.
موضوع خریدن همکاری با یک جعبه شیرینی نیست. موضوع این است که تیم تولید احساس کند زحمتش دیده می شود.
وقتی این رابطه درست شکل بگیرد، اپراتور خط راحت تر درباره نشتی دستگاه، مشکل چاپ لیبل یا تغییر غیرعادی محصول هشدار می دهد؛ حتی وقتی شما مستقیما کنار دستگاه نیستید.
کنترل کیفیت در سالن تولید نباید نقش پلیسی را داشته باشد که فقط دنبال پیدا کردن مقصر است.
اگر صبر کنید کل محصول تولید شود و بعد تازه سراغ بررسی کیفیت بروید، ممکن است برای اصلاح خیلی دیر شده باشد.
به همین دلیل، کنترل باید در طول فرایند تولید اتفاق بیفتد.
برای طراحی یک سیستم کامل تر می توانید راهنمای کنترل کیفیت در تولید برون سپاری شده را هم بخوانید.
اما در روز تولید، حداقل سه نقطه مهم را باید جدی بگیرید:
قبل از اینکه مواد اولیه وارد میکسر، مخزن یا دستگاه شوند، باید مطمئن شوید همان چیزی هستند که برای تولید تایید شده است.
وقتی دستگاه راه می افتد، چند نمونه اول را بردارید و با دقت بررسی کنید.
در ادبیات کیفیت به این بررسی، First Article Inspection یا بازرسی اولین نمونه خروجی گفته می شود.
اگر تنظیم دستگاه، چاپ، وزن، دوخت، درب بندی یا هر مشخصه دیگری مشکل داشته باشد، بهترین زمان برای متوقف کردن خط و اصلاح تنظیمات همین ابتداست.
نه بعد از تولید چند هزار عدد.
کیفیت فقط در لحظه روشن شدن دستگاه کنترل نمی شود.
در طول شیفت هم باید به صورت دوره ای چند نمونه از خط بردارید و بررسی کنید. بسته به محصول و فرایند، این کنترل می تواند مثلا هر دو ساعت یا بر اساس برنامه کنترل تعریف شده انجام شود.
خراب شدن یک پارت تولید فقط ضرر مالی نیست. چنین اتفاقی می تواند رابطه برند و کارخانه را هم تحت فشار قرار دهد.
پس کنترل کیفیت خوب، بیشتر از اینکه ابزار مچ گیری باشد، ابزار پیشگیری است.
مدیر تولید معمولا یکی از پرمشغله ترین و تحت فشارترین افراد کارخانه است.
همزمان باید با برنامه تولید، نیروی انسانی، خرابی دستگاه، مواد اولیه، سفارش های مختلف، انبار و ده ها مسئله روزمره درگیر باشد.
اگر شما هم بدون برنامه وارد شوید و هر لحظه درخواست تازه ای مطرح کنید، طبیعی است که اصطکاک بالا برود.
راه بهتر، هماهنگی قبل از روز تولید است.
برنامه تامین مواد اولیه، بسته بندی، زمان ورود بار و زمان مورد انتظار تولید را حداقل چند روز زودتر و ترجیحا حدود یک هفته قبل با مدیر تولید هماهنگ کنید.
یک اصل شناخته شده در مدیریت این است که کارایی بالا روی کاری که اساسا نباید انجام شود، ارزش چندانی ایجاد نمی کند.
در تولید هم همین موضوع صادق است.
وقتی لجستیک، تامین و تصمیم های شما منظم باشند، مدیر تولید مجبور نیست هر بار برای سفارش شما برنامه خط را از نو به هم بریزد.
این نظم، احتمال اینکه همکاری شما در برنامه تولید جایگاه قابل اتکاتری پیدا کند را بیشتر می کند.
برای اینکه روز تولید وسط حجم اتفاق ها گیج نشوید، حداقل این سه مورد را همراه داشته باشید.
یک نمونه کاملا تاییدشده از محصول که مرجع مقایسه باشد.
محصول تولیدشده جدید را از نظر ظاهر، بسته بندی و مشخصات قابل بررسی با این نمونه مقایسه کنید.
وقتی اختلاف نظری شکل می گیرد، داشتن نمونه مرجع بسیار بهتر از تکیه کردن به حافظه و جمله هایی مثل «دفعه قبل این طور نبود» است.
بعد از پایان تولید باید مشخص باشد محصول در چه وضعیتی تحویل شده و چه کسی آن را تایید کرده است.
وجود یک فرم مشخص که ناظر برند و مسئول مربوط در کارخانه آن را بررسی و تایید کنند، جلوی بسیاری از اختلاف های بعدی را می گیرد.
روز تولید زمان پیدا کردن شماره تلفن افراد نیست.
شماره افراد کلیدی را از قبل داشته باشید:
اگر مشکلی نیمه شب یا وسط شیفت ایجاد شود، باید بدانید مستقیما با چه کسی تماس بگیرید.
تولید بدون کارخانه در یک دفتر شیک و پشت لپ تاپ تمام نمی شود.
موفقیت این مدل، بخشی از مسیرش را وسط صدای دستگاه ها، بوی روغن و مواد اولیه، فشار برنامه تولید و ارتباط مستقیم با آدم هایی طی می کند که محصول را واقعا می سازند.
قرارداد مهم است. قیمت مهم است. مذاکره مهم است.
اما در نهایت، محصول باید از یک خط واقعی بیرون بیاید.
و دقیقا در همین نقطه است که حضور میدانی، کنترل مرحله ای و رابطه حرفه ای با تیم کارخانه اهمیت خودش را نشان می دهد.
با این اپیزود، بخش اول مسیر پادکست را که درباره استراتژی، ظرفیت، اقتصاد همکاری، مذاکره و شروع تولید بود جمع بندی می کنیم.
مهم ترین نکته این اپیزود ساده است:
روز تولید را به کارخانه واگذار نکنید و فراموشش نکنید.
لازم نیست خودتان اپراتور دستگاه باشید، اما باید بدانید چه چیزی باید کنترل شود، چه زمانی باید کنترل شود و چه کسی مسئول واکنش به خطاست.
از اپیزود شانزدهم، وارد بخش تازه ای می شویم و درباره بازاریابی، توزیع و مدیریت برند در بازار واقعی صحبت می کنیم.
ممنون که همراه «ظرفیت خالی» بودید. اگر این اپیزود برای کسی که درگیر تولید یا راه اندازی یک برند است مفید است، آن را برایش بفرستید.